Spetterende papa: Hoe spetterende dochter de Vaderdagblog maakte

Dit jaar kwam het volkomen onverwacht. Tot ik wakker werd gemaakt door een fluistering in mijn oor en de geur van koffie, beboterde toast en warme pain au chocolat (zelfgebakken, haast ik me te zeggen), was het feit dat het Vaderdag was me ontgaan.

Ik denk dat het probleem is dat ik de datums niet meer vertrouw. Moederdag lijkt in elk land anders te zijn. Elk jaar raak ik in paniek omdat ik online iets zie over Moederdagideeën, en net als ik mijn jas aantrek, kom ik erachter dat het de Amerikaanse is. En dan bedoel ik letterlijk elk jaar.

Dus als ik Vaderdag zie noemen, word ik er een beetje onverschillig over, en neem ik een soort "Het zal mij niet overkomen"-houding aan.

Nadat het ontbijt op bed was verorberd, moesten we besluiten Wat Te Doen. Ik had eigenlijk een beetje chillen gepland. Het kijken naar de zondagochtenddiscussies. Een broodje voor de Oostenrijkse Grand Prix. Misschien een tripje naar B&Q als traktatie (een nieuwe dimmer in de badkamer, als je het vraagt).

Maar doen wat ik wilde doen zou voor mij op Vaderdag niet goed genoeg zijn. Dus gingen we op pad. We brachten de ochtend door in een heerlijke, bosrijke speeltuin bij ons in de buurt. Mijn mening dat attracties in het park steeds gevaarlijker worden na twintig jaar van ontmanning werd bevestigd toen het hoofd van Splash Dochter maar net een telegraafpaal miste die een middeleeuwse 360°-schommel omhoog hield. Later moest ik haar redden uit een 4 meter hoog klimrek nadat ze haar hoogtevrees herontdekte (Splash Moeder staat erop dat ze niet in staat is om te klimmen, zelfs niet om haar eigen dochter te redden). En we realiseerden ons te laat waarom de glijbaan leeg was, toen Splash Dochter neerstortte naar wat ik me alleen maar kan voorstellen als een afzetting van albatros-poep halverwege.

De lunch kwam en we gingen naar onze lokale Pizza Express. Ik was de hele weg naar de deur aan het smartphonen in een wanhopige poging om kortingscodes te vinden, die ALTIJD bestaan, behalve natuurlijk op Vaderdag. Toch zou de vernedering van de volle prijs betalen minder zijn door het feit dat ik niet zou betalen, een gedachte die ik vasthield tot de rekening arriveerde.

We waren net op tijd thuis om de formatieronde van de F1 te zien. *Spoiler alert* Nico versloeg Lewis vanaf de start en leidde tot het einde, en er waren een paar gevechten in het middenveld, maar… nou ja, het waren twee uur die ik nooit meer terugkrijg.

Daarna werd het een typische zondagavond voor school, waarbij huiswerk werd ingestudeerd, ze in bad werd gedaan en een vroege nacht voor haar werd geprobeerd, ondanks het feit dat ze duidelijk klaarwakker was – een situatie die niet werd geholpen door het feit dat het de zomerzonnewende was en de zon echt te lang bleef.

Ik weet niet zeker wat ik gepland zou hebben als ik de Vaderdagwaarschuwingen niet had genegeerd. Het blijkt dat deze dingen waarschijnlijk het beste ongepland kunnen blijven, want het beste wat je op Vaderdag kunt doen, is gewoon een vader zijn. En ik ben er vrij zeker van dat hetzelfde geldt voor Moederdag – wanneer die dan ook mag zijn.