Verdrinking – Hoe herkent u of een kind of volwassene in gevaar is Blog

Ik dacht altijd dat het vrij duidelijk zou zijn om de tekenen van iemand die verdrinkt te herkennen. Ik kan immers zwemmen, ik begrijp wat er mis kan gaan, ik heb ogen en oren en drie kinderen en ben dus een redelijk geoefende ouder en volwassene. Het was deze week echter een grote schok om een artikel te lezen waarin werd gewezen op het feit dat het niet zo eenvoudig is als je denkt om de tekenen van verdrinking te herkennen.

Het artikel en de bijbehorende video toonden een vrij normale speel- en zwembadscène in een waterpark; veel jonge kinderen, tieners en volwassenen genoten allemaal van de golfslagmachine, toen plotseling een badmeester zich in het water stortte en een kind redde dat er ogenschijnlijk prima uitzag. Hoofd boven water, gaf niet aan dat hij in de problemen zat en omringd door andere mensen die ook dachten dat het goed met hem ging. Niet dus, het bleek inderdaad dat deze scherpzinnige badmeester alle veelzeggende tekenen van verdrinking had opgemerkt en hij had slechts 30 seconden om dit te voorkomen.

Na het zien van deze video begon ik te graven en onderzoek te doen naar de wetenschap achter verdrinking om te begrijpen hoe de badmeester iets had opgemerkt en gereageerd wat niemand anders had gezien, en hoe ik mezelf net zo bewust kon maken van dezelfde potentiële problemen als die badmeester. Na uitgebreid gesproken te hebben over het onderwerp poep in zwembaden en zwemmen in het algemeen, is de informatie die ik heb geleerd een eye-opener geweest en een buitengewoon krachtige les om niet te denken dat je weet wat je doet, alleen omdat je volwassen bent en kunt zwemmen!

Het bleek dat vrijwel alles wat ik over verdrinking wist, ik gewoon had opgevangen via tv- en filminterpretaties van verdrinking. Ik begreep dat schreeuwen, zwaaien, hulpgeroep en herhaaldelijk zinken en stikken terwijl de acteur weer boven kwam, vrijwel precies waren hoe een verdrinking zou plaatsvinden. Dit is echter zo ver verwijderd van wat er in het echte leven gebeurt als je maar kunt krijgen.

Al het bovenstaande, inclusief het zwaaien en schreeuwen, is er alleen voor ons vermaak, want in de praktijk is verdrinking een vrij stil en kalm proces!

• Een persoon die verdrinkt, is fysiologisch niet in staat om om hulp te roepen. De instinctieve en primaire reactie van het lichaam is om te proberen te ademen. Als dat niet lukt, zal het niet eens kunnen fluisteren, laat staan schreeuwen. Ademhaling moet plaatsvinden voordat er gesproken kan worden.


• De monden van verdrinkende mensen zakken afwisselend onder en verschijnen weer boven het oppervlak. In de meeste gevallen blijven de monden van iemand die verdrinkt niet lang genoeg boven het wateroppervlak om uit te ademen, in te ademen en om hulp te roepen. Op het moment dat hun monden boven het oppervlak zijn, hebben ze alleen tijd om oppervlakkig uit te ademen en in te ademen, ze hebben geen tijd om om hulp te roepen of te schreeuwen.


• Verdrinkende mensen kunnen niet zwaaien om hulp. Instinct dwingt hen om hun armen zijwaarts uit te strekken en te proberen op het wateroppervlak te drukken, in een poging zichzelf omhoog te duwen en hun mond boven water te krijgen.


• Tijdens de Instinctieve Verdrinkingsreactie kunnen verdrinkende mensen geen vrijwillige bewegingen uitvoeren, zoals zwaaien om hulp, naar een redder toe bewegen, of zelfs reiken naar een reddingsmiddel.


• Van het begin tot het einde van de Instinctieve Verdrinkingsreactie blijven de lichamen van mensen rechtop in het water, zonder enig bewijs van een ondersteunende trapbeweging. Tenzij gered door een getrainde badmeester, kunnen deze verdrinkende mensen slechts 20 tot 60 seconden aan het wateroppervlak worstelen voordat ze onder water verdwijnen.

Dus hoe herken je een potentiële verdrinking?

Er zijn een aantal veelzeggende tekenen om op te letten bij een zwemmer waarvan je denkt dat hij in het water in moeilijkheden is. Een persoon in moeilijkheden hoeft niet al het onderstaande te vertonen, maar zelfs één of twee van deze tekenen zouden voldoende moeten zijn om in te grijpen en te vragen of ze hulp nodig hebben.

1. Is het hoofd van de zwemmer laag in het water, met hun mond net zichtbaar gedurende meer dan 30 seconden?
2. Is het hoofd achterover gekanteld en de mond open?
3. Hebben ze onscherpe of glazige starende ogen?
4. Of zijn hun ogen gesloten?
5. Ligt hun haar over hun gezicht of ogen en is het niet teruggeduwd?
6. Zijn ze verticaal in het water, d.w.z. gebruiken ze hun benen niet om te zwemmen?
7. Zijn ze aan het hijgen of ademen ze heel snel?
8. Proberen ze op hun rug te rollen?
9. Zien ze eruit alsof ze een onzichtbare ladder proberen te beklimmen?